*.*.*.*

hayatın küçük ışığını görebildiğim zamanlar,
ben o ışıktan daha küçüğüm..
kulağımda kulaklıklarla gittiğim diyarlar,
içrek öykülerle dolu.
o kadar kısa ki hayatın parmakları,
uzandığı galaksiler onunla alay eder.
işte bu ve bunun gibi şeyler,
yerde çizili adımları takip ederken
ben…
yalnızım.

saat kaç olmuş?
uyumak varken neden oturmak?
kışın sıcak, yazın serin olan yatağımda
neden rahatsızca kıvranmak?
karanlığa sorular soruyorum;
gözlerimi açık tutan yalnızlığım mı?
yoksa beynelmilel dostluklarımın olmaması mı?
yabancı adamlara duyduğum özlemimle ben,
her gece kapanan gözlerimde
uykudan başka şeylerle
kendimi avutuyorum.

bana bakması için bir ilah kiralayabilir misin?
bunu benim için yapar mısın?
son zamanlarda çok su götürmez hissediyorum.
müziğe alerjin mi var?
o hâlde bir yere gitme kararı al
ki orada müzik kulağın olmasın.
bu şekilde sorunlarımızdan kaçabiliriz.
benim tabutumu
ünlü biriyle paylaşabilirsin.
artık ona ihtiyacım yok.
artık sana da ihtiyacım yok.
sadece bana bakacak bir ilah tut.
ondan sonra gidebilirsin.
göreceksin, oğlanlar da sevebilir.
ilahın benimle sus-pus oyunu
oynamaya [...]

duvardaki kuş kendi gagasını yiyor
anne, bir kafes taşıyor
herbirimizin kendi maskeleri var
taşımak zorunda olduğumuz
ve bu, ağır bir yük.
yaşasın.
selam olsun.
öl.