*.*.*.*

sakın unutma
sen yenilmez değilsin.
ve söyleyeceğin şeyler,
eninde sonunda solup gidecek..
nerede şimdi senin korku odan,
küçük ayıcık?
biliyorsun ki parmaklarınla,
onun boynunu kavrayamayacaksın
bir daha asla..
hadi, doktor! nefes alamıyorum!
belki de notlarını değiştirmelisin.
sanırım yakında beni yakalayacaklar.
serinkanlı ol. korkunu gösterme.
onlar, köpekler..
duygusal bağ yok.
saklanbaç da yok.
sadece saf kötülük,
tam 22′inci derecede.

bir canavar yaratmak ister misin?
fincanımın içinde devasa bir çük vardı.
ziyafet çeken bir insan yığını
ve “bu kadar yalnız hissettiğim için delirmiş olmalıyım”
karanlık yer değiştiriyor
oradan buradan yakaladığı ipuçlarıyla
özenle taşınan bir maske
uyduruk bir kişilik
taklitle öğrenilmiş bir ifade
sağırlar için, körler için..
onu gördün mü?
yüzen bir insan yığını
ölü, çürüyen, kokan
yok et
sahip olamayacağın bir güzellik
ya da yarattığın bir canavar?
seç..
çay koymak ister miydiniz?
eve [...]